|
Elke dag schijnt urenlang de zon
door de gesteelde bloemen heen.
Hun rood geeft een oranje gloed; alleen
tegen de avond valt het licht zo schuin
dat zij er moe van zien, en al wat bruin.
De nacht waait over en zal daar
waar het regent ook wel vallen,
maar hier blijft het licht.
Leo Vroman
Alweer profetische woorden, die Leo Vroman in 1965 in verzen vastlegde. “Daar waar het regent”, ja, waar is dat? Op het moment dat we dit schrijven zouden we al volop en overvloedig in de aangekondigde regen moeten zitten. In de vroege ochtend was er een buitje, maar ondertussen is het alweer de hele dag droog.
Een droogte als deze hebben we de laatste dertig jaar niet meer meegemaakt. In het alles behalve gezegende jaar 1976 werden de toen nog alom aanwezige wilgen midden in de zomer geknot, dagelijks voor dag en dauw, om het vee toch nog iets van voer te kunnen geven…
Groot verschil met toen: wat de droogte toen met de landbouw deed was het onderwerp van gesprek bij de slager, bij de bakker en bij elke vluchtige ontmoeting in de straat. Nu is het onderwerp van de heen en weer geroepen straatdialoogjes steevast “welk zalig weer het wel is”.
We willen geen spijkers op laag water zoeken, maar de indruk wordt toch sterker dat velen in deze tijd helemaal losgeslagen zijn van wat hen met de aarde verbindt. Hoe sterk is het bewustzijn nog dat wij alleen in en op en van en met de aarde kunnen leven? Is elke les uit het verleden verleerd?
Losgeslagen is in elk geval de verzamelde lobby van gen-manipulatoren. Ach ja, het is geen manipulatie maar modificatie. Eerlijk gezegd maakt het woord mij niet veel meer uit. En zeker nu niet, nu niet langer enkel met de genen van diverse levensvormen, maar ook met de opinie, berichtgeving, instellingen en in verregaande mate met de vrijheden en rechten van mensen een spel wordt gespeeld. Ongeacht of dat spel “manipulatie” dan wel “modificatie” wordt genoemd.
Dat zovelen niet langer bereid blijken dit spel mee te spelen, dat het aantal “onwilligen” groeit, en dat hun vastberadenheid toeneemt, zijn tekens van hoop. De scheiding der werelden zet zich door. Op de “neen-zeggers” tegen de manipulatie is van toepassing wat Wies Moens ooit schreef:
“Ieder een wachter bij de schat, ons toevertrouwd door geslacht na geslacht, bij de dingen die zijn van altijd: geworteld in de warme grond van het leven, gericht op datgene wat eindeloos het leven overstijgt.”
Koen Dhoore
De aarding van een droom
Iedere scholingsweg die zichzelf respecteert, vraagt aan het eind van de rit van de deelnemers nog eens een stevige sprint. In het klassieke onderwijs zijn dat eindexamens, en in een laatste jaar voor afstudering ook nog eens een “eindwerk”. Dat laatste is ook voor het Landwijzer-leertraject van toepassing, al vraagt dat wel om een paar kanttekeningen. Zeker voor onze oud-leerlingen die al enkele jaren afgestudeerd zijn, en voor diegenen die de ontwikkeling van onze opleiding op afstand volgen.
Landwijzer vraagt heel veel van zijn deelnemers. Twee jaar lang de wekelijkse lesdag, de niet te onderschatten inspanning van de stage – belangrijkste component van het leertraject – en een leerwegmap met opdrachten en persoonlijke neerslag van het leertraject. Elke deelnemer die de opleiding afrondt, krijgt minstens een attest waarin deze inspanningen zichtbaar worden gemaakt.
Minstens, want er is ook nog de sprint naar de eindmeet, en wie een laatste keer met vrucht alles op alles zet, ontvangt een volwaardig Landwijzer-getuigschrift.
Die eindsprint zou in principe nog steeds een “eindwerk” kunnen zijn, zoals ook wij dat in het verleden noemden: een omstandige beschrijving van een biologisch land- of tuinbouwbedrijf, of de grondige uitdieping van een voor bio relevant thema.
De laatste jaren roept Landwijzer zijn deelnemers steeds nadrukkelijker op om voor het Landwijzer-getuigschrift geen “eind”- werk te maken, maar een afstudeerwerk. Een afstudeerwerk waarin geen punt wordt gezet, maar de droom – mooiste van alle menselijke drijfveren – waarmee ze in de opleiding zijn gestapt, of die in de loop van de leerweg vorm kreeg, wortels krijgt in de aarde. Een springplank naar de instap in het beroep!
De deelnemers die thans afstuderen – de 11de cyclus al – hebben die oproep op een bijzonder mooie manier beantwoord. Enkelen gaven aan dat het nog wat moet rijpen (ook dat kan), en acht deelnemers deelden tijdens de voorbije twee lesdagen met de groep en de hoofddocenten de aarding van hun eigen droom.
Stuk voor stuk pareltjes. Vaak ingebed in heel vernieuwende ideeën, en wat een beroepskwaliteit ! Een voorbeeld hoe je met de nodige nuchterheid een aantal dingen kan doorrekenen, en op papier al een beetje (of een beetje veel) ondernemer kan zijn, en daarin toch je droom en idealen ongeschonden en onverkort vorm geeft.
Of alle deelnemers dit helder in beeld hebben, weet ik niet, maar deze dagen hebben voor Landwijzer oogst-kwaliteit. Afstudeerwerken die getuigen van een stevige aanloop naar de instap in het beroep vormen immers meteen ook de aarding van ònze droom. Voor de hoofddocenten een heel bijzondere ervaring, waarin vooral dankbaarheid de toon aangeeft.
Over de inhoud van de afstudeerwerken bewaren we nog even het stilzwijgen. Op het afstudeerfeest (zie onderstaande uitnodiging) worden de projecten publiek voorgesteld. Met dit feest roepen we de biosector op deze ‘nieuwe’ boeren te verwelkomen. Dat mag een hartelijk en warm welkom zijn, want deze nieuwkomers zijn ook werkelijk nieuwe “krachten”.
Koen Dhoore
Midzomer – Boerderijfeest & Afstudering 11de cyclus
Zondag 26 juni 2011 - De Kollebloem
We nodigen je van harte uit voor de afstudering van onze opleiding bio-landbouw. Een groep nieuwe bio-boeren komt alweer de sector versterken. Dat vieren we in combinatie met een midzomer-feest en voor ‘t eerst op een boerderij!
Het is al de 11e keer dat we een groep bio-boeren-in-spé mogen uitzwaaien. Een flink deel van deze groep is al volop bezig met de opstart van een eigen project.
Zet even alles aan de kant en kom meegenieten. Met collega-boeren en/of vroegere mede-cursisten kan je deelnemen aan de ludieke wiedwedstrijd en korte presentaties bijwonen van de projecten van de nieuwe bio-boeren. Na de maaltijd staan we stil bij de zomerzonnewende en ontsteken we een groot vuur. Er is ook een muzikaal optreden en doorlopend praatcafé. Dit allemaal in een gezellig kader.
We zorgen uiteraard voor een lekkere maaltijd; daarom is inschrijven vóór maandag 20/06 belangrijk (er is ruimte voor max 60 aanmeldingen). Kom je enkel ’s avonds naar de midzomerviering dan is aanmelden niet nodig.
14.00 u: Wiedwedstrijd met experten-jury
AfstudeerpresentatiesUitreiking
Getuigschriften + receptie
Maaltijd
19.30 u: Midzomer-viering
Optreden “Druppel”
Groot Vuur
22.00 u: Einde
Waar:
Bio-tuinbouwbedrijf De Kollebloem Doornstraat 30 - 9950 St-Lievens-Esse
Aanmelden:
Stuur ons voor 20 juni 2011 een e-mail () en vermeld het aantal personen of bel ons (03 281 56 00). Maak ook uiterlijk 20 juni per persoon 20 € over (maaltijd & receptie inbegrepen) op rekening: 523-0801320-78 t.a.v. Landwijzer.
  
Cursus Werken met Trekpaarden – laatste plaatsen!
In samenwerking met Hans Renders van ‘Den Blinker’ organiseren we deze zomer opnieuw een 5-daagse trekpaardencursus in Dranouter, waarin de volledige basis van het werken met trekpaarden in de biologische land- en tuinbouw aan bod komt. Er is geen voorkennis vereist, maar enige vertrouwdheid met paarden is wel van belang.
 
Data:
Vrijdag 12 augustus - 09.00-16.30 u
Zaterdag 13 augustus – 08.30-16.00 u
Vrijdag 19 augustus - 09.00-16.30 u
Zaterdag 20 augustus – 08.30-16.00 u
Vrijdag 26 augustus – 09.00-16.00 u
Locatie:
Den Blinker - Hillestraat 2 - 8951 Dranouter
Cursusbijdrage:
150 € of 100 € voor huidige Landwijzer-cursisten.
Maaltijden en overnachting zijn NIET inbegrepen.
Inschrijven:
Er kunnen maximaal 8 deelnemers de cursus volgen.
Inschrijving kan door storting van het cursusgeld vóór 15/07/2011 op reknr: 523-0801320-78 van Landwijzer vzw met vermelding van: “naam + trekpaardencursus 2011”.
|
