Argumenten tegen GGO-maïs - bemerkingen bij aanvraag B/BE/11/V4 voor een driejarige veldproef met genetisch gemodificeerde maïs met gewijzigde groeikarakteristieken.

Het VIB, Vlaams Instituut voor Biotechnologie, heeft toelating gevraagd voor een veldproef met genetisch gemanipuleerde (gg) maïs (1). In deze veldproef worden maïsplanten met een gewijzigde groeikarakteristiek uitgetest. Enerzijds werd het gen Ga20Oxidase-1, afkomstig van Arabidopsis thaliana, geïntroduceerd. In de proefserre werden deze planten hoger, zonder meer biomassa aan te maken. Daarnaast bevat deze maïs ook het bar-gen, afkomstig van Streptomyces hygroscopicus, als selectiemerker. Dit maakt de planten bestand tegen het herbicide glufosinaat.

Grondhoudingen en grondbeheer in de biologische landbouw

De beschikbaarheid van landbouwgrond is in Vlaanderen één van de nijpende problemen die de verdere groei van de biologische landbouw bemoeilijken. Rond het grondgebruik in de landbouw doen zich allerlei problemen voor: hoge prijzen, speculatie, druk vanuit andere grondgebruikers, moeilijke overdraagbaarheid, knelpunten in de wetgeving,… Wie alle landbouw-grond-problemen op een rijtje zet wordt er niet vrolijk van. In dergelijke omstandigheden is het goed om eens je uitgangspunten te herbekijken. Je kan immers doorgaans een moeilijk probleem niet oplossen vanuit het bewustzijn van waaruit het probleem is ontstaan.

Mestactieplan: het verschil tussen uitgangspunt en aanpak

Als we de geschiedenis van het mestdecreet en de ontwikkeling van de opeenvolgende versies van het mestactieplan bekijken, zien we drie steeds terugkerende uitgangspunten, waaraan de beleidsmakers zich vastklampen:

• Dierlijke mest is het probleem, kunstmest is dat veel minder.
• Het gebruik van mest reglementeren is de oplossing.
• Als het mestactieplan niet het verhoopte resultaat oplevert, ligt dat niet aan de aanpak of de keuzes die    gemaakt worden in het mestdecreet, maar aan de concrete uitwerking van het mestactieplan, dat niet streng genoeg is, of niet streng genoeg wordt gehandhaafd. Op dus naar de volgende, nog strengere versie van het MAP!

Waarom omschakelen naar biologische landbouw in Vlaanderen zo moeilijk blijft...

Het gaat nog steeds niet goed met de omschakeling naar biologische landbouw in Vlaanderen. Ons biologisch landbouwareaal stagneert al een hele tijd rond de 0,6% (+/- 3.660 ha) van ons totale landbouwareaal dat zo'n 630.000 ha telt en ongeveer 45% van de oppervlakte van Vlaanderen vertegenwoordigt. Daarmee zitten we als Vlaamse regio Europees gezien aan de staart (et Europees gemiddelde ligt rond de 4%) en tonen we ons allerminst innoverend en progressief. Toch wil Vlaanderen een vooruitstrevende regio zijn; dat is althans de bedoeling van de grote VIA-campagne: 'Vlaanderen in Actie'. Enkele studies over de grote Vlaamse achterstand op dit vlak en diverse acties om Vlaamse boeren te stimuleren de omschakeling naar bio in overweging te nemen, hebben echter nog niet zo veel vooruitgang geboekt, hoewel er sinds vorig jaar (2009) toch wat beweging op gang komt, dankzij het project "Bio zoekt boer".