Een beeld van kennen, kunnen en kunstDe voorbije weken mochten wij met het Landwijzer-docentenkorps getuige zijn van de nieuwste toekomstgerichte ontwikkelingen in de biolandbouw. Niet minder dan 28 afstuderende Landwijzer-cursisten stelden hun toekomstproject voor als afronding van hun leerweg, en als beeld van hun kennen, kunnen en kunst.
In de aanloop naar deze afstudeerpresentaties stelden ook 36 cursisten die nog “onderweg” zijn hun verdiepend werk voor, een onderzoekend uitdiepen van een thema naar keuze dat hen sterk boeit of voorbereidt op het uitwerken van hun eigen afstudeerproject.
Op het eerste gezicht lijken de bedrijfsprojecten en verdiepingsthema’s een dwarsdoorsnede van de Vlaamse biosector. Maar dat is véél te kort door de bocht. In een voor de helft gebetonneerd gewest zoals het onze zijn tuinbouwprojecten en dito thema’s uiteraard goed vertegenwoordigd. Maar het valt op dat gemengde projecten en veehouderij – alle ruimtelijke en andere drempels ten spijt – toenemen. Ook onder nieuwe boeren, voorlopig nog zonder grond.
En bovendien zijn de projecten en verdiepende werken globaal genomen helemaal niet “doorsnee”, maar juist ongelofelijk vernieuwend. Zowel sociaal (samenwerking), economisch (afzetmodel) als ecologisch en landbouwtechnisch (regeneratieve technieken, syntropische landbouw) … Voor de docenten en begeleiders zijn het gouden dagen:
“Na alle inspanningen zie ik nu hoe onze cursisten kunnen tonen wat het hen heeft gebracht. Ze kunnen en mogen nu gezien worden in zowel de inspanningen als de resultaten.”
“Ik ben als docent slechts betrokken in een deel van de lessen. Bij het lezen van werkstukken en bij de presentaties kan ik nu ook zien waar het toe bijdraagt.
“Landwijzer oogst nu in deze dagen.”
“Ja, het is oogsten, maar zonder stoef. Dit is waar we – allemaal samen – voor gewerkt hebben.”
“Het zijn onwaarschijnlijk inspirerende dagen. Maar ik word vooral gelukkig van de ongelooflijke leercurve die deze cursisten doorlopen hebben.”
Dit is de 25ste Landwijzer-cyclus die afstudeert. Het wordt steeds minder “ongelooflijk”. Vele tientallen nieuwe boeren zijn de Vlaamse landbouw binnen gestroomd, of hebben andere horizonten opgezocht en hebben daar hun droom op de grond gezet.
Ook nu weer zijn er enkelen die letterlijk de gewest- of landsgrenzen oversteken. Maar de constante in het Landwijzerverhaal is dat ook de cursisten van deze 25ste cyclus ontdekt hebben dat een aantal persoonlijke grenzen “schijnbare grenzen” zijn, die ze bij het afronden van hun opleiding ver achter zich hebben gelaten.
De docenten van de beroepsopleiding biologische en biodynamische landbouw, verzameld door Koen Dhoore, hoofddocent bedrijfsbeheer en wetgeving
|