Op 6 januari, als driekoningengeschenken, druppelden de concept-bedrijfsplannen van 28 3e jaars binnen in mijn mailbox. Wat een eer, voelde ik; het landschap vol sneeuw en ik die als 1 van de eerste de ‘geschenken’ voor de sector even in mijn handen mocht ontvangen. Om ze dan weer uit te sturen, onder de docenten, voor de laatste feedback. Een laatste bijdrage aan wat doorheen 2,5 jaar mocht groeien en rijpen.
En nu? Zal hun toekomst eruitzien zoals ze bedacht en berekend hebben? Ach nee, helaas! We kunnen wel plannen schrijven, maar de toekomst niet…
We zijn rond de overgang naar een nieuw jaar geneigd om te kijken wat we achter ons laten, en wat we als wensen en voornemens voor ons willen leggen. Ik las recent dat het omkeren van dat beeld veel werkzamer is. Dat je het verleden beter bewust voor je in je blikveld legt; en dat de toekomst juist buiten je beeld ‘van achter’ door je heen werkt.
Het verleden, dat kennen we, daar hebben we uit geleerd. En het is goed om daar mee verder te werken, de boeiende maar ook soms pittige lessen juist niet te vergeten. Het hoeft niet vlak voor onze neus te liggen, maar zo een beetje op afstand, zodat we het met een zachte blik kunnen blijven zien. Dat geldt zeker voor ons: we hebben bij Landwijzer als organisatie afgelopen jaar heel wat verteerd en het zou niet verstandig zijn dat zomaar te vergeten.
Onze cursisten kennen hun uitgeschreven bedrijfsplannen. Wat op papier staat behoort binnenkort tot hun verleden. Als ze klaar zijn, gepresenteerd, mogen ze met een beetje afstand in hun blikveld voor hen komen te liggen.
Vlak voor hen, ontstaat dan terug ruimte, een blank veld vol sneeuw. Het is daar dat de toekomst zijn werk kan doen, door hen heen, in wisselwerking met deze zorgvuldig geschreven bedrijfsplannen, 2,5 jaar ervaring en al wat daarvoor al werd beleefd. Daar kan datgene gebeuren wat we nu niet kunnen voorspellen. Daar, op dat besneeuwde veld voor hen, tussen verleden en toekomst, ontstaan ze, hun nieuwe boerderijen.
Wij wensen onze 3e jaars dit en de komende jaren alle moed en vertrouwen; om dit spel van creëren aan te gaan, om ook doorheen angst en onzekerheid stappen te blijven zetten in de richting van hun zorgvuldig onderbouwde en welkome boerendromen.
En dat wensen we ook jullie en onszelf, in deze tijden kunnen we allemaal wel een portie moed en vertrouwen gebruiken.
Een moedig 2026 gewenst!
Ineke Docx
Opleidingsbegeleider Gent